هر روز تظاهرات در ایران، چند صد میلیون تومان برای دولت خرج دارد. نظام با آماده باش و به کار گیری چندین هزار نفر نیروهای انتظامی، بسیج و ضد شورش و پرداخت حقوق اضافه و کارمزد ساعتی به آنان تحت فشار زیادی قرار گرفته و می گیرد. اگر این تظاهرات پیوسته و یا در چند روز متوالی صورت بگیرد، آنقدر هزینه دولت و فضای امنیتی شهرها شدید می شود که کنترل آن تدریجا از دست نظام خارج میشود. نظام دیگر قدرت بازیابی و نفس تازه کردن نخواهد داشت. مردم و به خصوص مردم عادی و نا آگاه از مسائل سیاسی چشمشان به خیابان است. وقتی ببینند هر روز نیروهای امنیتی در خیابان آماده باش هستند متوجه می شوند که دیگر نظام حرف اول و آخر را نمی زند و به جنبش خواهند پیوست.
به نقل از بابک داد: "آيا ما «نذر» كرده ايم سه شنبه به سه شنبه به خيابانها برويم، كتك بخوريم، قرباني و اسير تقديم حكومت كنيم؟
آيا برگزاري راهپيمايي، آن هم هفته اي يكبار كافي است؟ آيا نبايد قالب زمانبندي و من در آوردي «سه شنبه هاي خريد» را به «روزهاي اعتراض» تبديل كنيم؟ تعيين روزهاي سه شنبه براي تجمعات اعتراضي، درست مثل اين است كه ما به حكومت مهلتي يك هفته اي مي دهيم تا نفسي تازه كند، تجديد قوا كند، سازماندهي شود و در هر سه شنبه، تعدادي از جوانان ما را بكشد يا دستگير و زنداني و شكنجه كند. اينگونه ما فقط هفته اي يك بار، فرصت سركوب داوطلبانه(!) مردم را به اوباش حكومتي مي دهيم و هر هفته از شمار مردمي كه داراي انگيزه مبارزاتي هستند، كم و كمتر مي شود و دامنه دستگيري هاي فله اي بيشتر و بيشتر مي شود.
به نقل از بابک داد: "آيا ما «نذر» كرده ايم سه شنبه به سه شنبه به خيابانها برويم، كتك بخوريم، قرباني و اسير تقديم حكومت كنيم؟
آيا برگزاري راهپيمايي، آن هم هفته اي يكبار كافي است؟ آيا نبايد قالب زمانبندي و من در آوردي «سه شنبه هاي خريد» را به «روزهاي اعتراض» تبديل كنيم؟ تعيين روزهاي سه شنبه براي تجمعات اعتراضي، درست مثل اين است كه ما به حكومت مهلتي يك هفته اي مي دهيم تا نفسي تازه كند، تجديد قوا كند، سازماندهي شود و در هر سه شنبه، تعدادي از جوانان ما را بكشد يا دستگير و زنداني و شكنجه كند. اينگونه ما فقط هفته اي يك بار، فرصت سركوب داوطلبانه(!) مردم را به اوباش حكومتي مي دهيم و هر هفته از شمار مردمي كه داراي انگيزه مبارزاتي هستند، كم و كمتر مي شود و دامنه دستگيري هاي فله اي بيشتر و بيشتر مي شود.
